Gezondheid

Vluchten kan niet meer

Deze tijd doet me vooral denken aan de jaren ’60, de tijd waarin het leven (en het geluk) nog heel gewoon was. De TV was er wel, maar uitermate beperkt. Van een bioscoop en theater hadden we nog nooit gehoord, laat staan van een restaurant of kroeg waar je ‘zomaar’ iets ging nuttigen.

De evenementen bestonden uit bruiloften, een kermis en een fancy fair. En daar tussendoor was er alleen de familie, in groter of kleiner verband. Het leven bestond in het weekend vooral uit de kerk en wat lummelen in en rond het huis. Regelmatig kwamen de spelletjes op tafel, of er werd buiten iets verzonnen: elastiek-twist, kaatsieballen, handstand-tegen-de-muur met zijn allen, verstoppertje, ‘mesje pingelen’ of ‘schippertje mag ik overvaren’. En diegene, die daar zin in had, was de hele dag aan het lezen of knutselen. Zo was de buitenwereld bijzonder klein.

Het voordeel van ‘vervelen’: alles met aandacht doen

Nu we noodgedwongen thuis zitten en ‘niets om handen hebben’ dreigen vooral jonge mensen zich te gaan ‘vervelen’ (weten niet hoe ze zich moeten vermaken). Maar gelukkig worden veel mensen ook (weer) creatief en nemen ze dingen ter hand waar al jaren geen aandacht aan besteed is. Een grondige schoonmaak en het plegen van achterstallig onderhoud, alles met aandacht doen zonder enige druk van buitenaf. Gewoon weer eens bellen met elkaar, spontaan langs gaan bij iemand omdat je weet dat hij of zij thuis is. Niet met tien dingen tegelijk bezig zijn, maar alle tijd hebben om ‘gewoon te praten’. Geen haast, geen stress. Volgens Tich Nhat Hahn is er geen heilzamer leven dan dit (boekje ‘Vrede aanraken’, de kunst om in aandacht te leven).

Het klokje tikt nergens zoals thuis

Nu wordt het iedereen weer eens duidelijk dat het klokje nergens zo lekker tikt als thuis. Dat we blij mogen zijn met wat we hebben, en dat er niets belangrijker is dan de veiligheid en geborgenheid van ons eigen huis. Als we ons met ons eigen ‘gras’ kunnen bezighouden, hoeven we niet te kijken of dat van de buurman ook groener is. Als we ons niet in de buitenwereld kunnen laten zien, hebben we ook niets te showen. Opeens is iedereen ‘meer gelijk’ aan de ander, en wordt duidelijk dat oppervlakkigheid en schone schijn bijzonder weinig waarde heeft. Want als dit lang genoeg duurt zal blijken dat het geluk zich niet in de buitenwereld bevindt maar in onszelf.

Vluchten kan niet meer, hoe toepasselijk is dit liedje niet van Frans Halsema en Jenny Arean 😊

https://www.youtube.com/watch?v=DS5VXZ9mtME

Gezondheid

De wereld op zijn kop

Op dit moment, in de Corona-crisis, staat de wereld op zijn kop. We zijn het spoor kwijt geraakt, dus grijpt het lot in. Althans, zo zie ik het want we proberen constant om de ‘evolutie’ naar onze hand te zetten en weten van gekkigheid niet meer wat we moeten doen.

Grenzen overschreden

We hebben de grenzen overschreden van het mogelijke en het redelijke, zijn gaan denken dat de welvaart oneindig is en het leven volledig maakbaar. Maar niets is minder waar.

Even iets in China laten maken omdat het daar goedkoper is, maakt ons alleen maar afhankelijk van dat land. Eindeloos produceren geeft een hoop overbodige ballast waar we geen raad meer mee weten. Alsmaar meer willen verdienen maakt ons onachtzaam en arrogant. Drie keer per jaar massaal op vakantie verpest de cultuur van het land waar we op onze verwende wensen willen worden bediend. En door constant ons plezier na te jagen buitenshuis, zijn we allang vergeten hoe gezellig het thuis kan -en zou moeten- zijn. Liever er vandoor, op reis, op de vlucht dan rustig even zitten keuvelen in kleine kring. Overal op aarde willen wij onze luxe demonstreren. Is het dan gek dat minder bedeelde volkeren naar ons land willen komen om daarvan mee te genieten?

Om nog maar niet te spreken van dat grote stralingsraster dat om de aarde moet worden gelegd om nog sneller internet te krijgen (5G). Millimeter-golven die invloed hebben op alles wat leeft, die maken dat vogels dood uit de lucht vallen en mensen ziek worden.

Onze gezondheid in handen gegeven van de industrie

Omdat niemand meer vertrouwt op de natuurlijke kracht van zijn lichaam en het zelfhelende vermogen, hebben wij bovendien onze gezondheid in handen gegeven van de ‘experts’. Mensen die zich specialist noemen omdat ze een klein stukje van ons lichaam hebben bestudeerd. Maar ook mensen die het grotere geheel uit het oog verloren zijn. Mensen die denken dat met chemisch-synthetische middelen elke ziekte kan worden bezworen of geweerd. Maar nog nooit zijn er zoveel ‘onbegrepen ziekten’ geweest dan in deze tijd. En ondanks alle miljarden die er in onderzoek worden gestoken, neemt het aantal chronische ziekten (bij jong en oud) alleen maar toe. Is het dan gek dat de natuur ons laat zien dat het zo niet verder kan?

Over dit alles, ons egoïsme en de wijd verbreide hoogmoed, zal ik in de komende tijd gaan schrijven. Want als er iets nodig is in deze tijd, is het wel reflectie, bezinning op ons doen en laten. We zullen echt moeten beseffen dat we de regie van ons leven hebben overgedragen aan de politieke en (zogenaamd) wetenschappelijke machten, zodat we steeds minder te zeggen hebben over wat er ‘met ons’ gebeurt. Want als we dat niet doen, krijgen we voortaan elk jaar te maken met de dreiging van een virus om onze persoonlijke vrijheid nog verder aan banden te leggen (de nieuwe dictatuur).

Niets bedreigender dan het onzichtbare kwaad, en als je de mens maar angst aanjaagt, dan luistert hij wel. Daarom wordt het tijd om ons gezonde verstand weer wat meer de ruimte te geven.

Vluchten kan niet meer

 

 

Gezondheid

Tot later

Na ongeveer drie jaar allerlei artikelen te hebben geschreven, en een zomer bezinning, laat ik dit blog even rusten. Ik heb voorlopig gezegd wat ik wilde zeggen en ga nu de ontwikkelingen afwachten. Want de afgelopen maanden is me wederom duidelijk geworden hoe hardnekkig het ‘strakke, lineaire denken’ is in onze maatschappij, en hoe mensen steeds sterker vast houden aan datgene wat de ‘wetenschap’ hen (met de vaak uit hun verband gerukte cijfers) wil doen geloven.

Volgens de geleerden is alleen datgene wat je kunt zien en meten van belang. Spiritualiteit is een verzinsel van de naïeve, simpele mens. En al die miljoenen planten, dieren en mensen hebben zichzelf uitgevonden en gevormd. Want alles wat leeft is ‘toevallig’ ontstaan uit de oerknal, die uit het ‘niets’ kwam.

Stofjes zijn heilig

Deze geleerden denken ook dat het leven maakbaar is, als we er maar genoeg ‘stofjes’ in stoppen. Volgens hen kunnen we allerlei ziekten met vaccinaties en pillen voorkomen en de mens zelfs onsterfelijk maken. En het milieuprobleem kunnen we oplossen door de poep van dieren -en dus ons vleesgebruik- te beperken. Want de oorzaak van dit probleem ligt volgens hen bij de echte koe, en niet bij onze heilige koeien: de auto, de onbeperkte consumptie en het wereldwijde transport.

De wetenschap maakt zich liever druk om een toekomstig leven op Mars dan om het alledaagse bestaan hier op aarde. Die gooit wederom een nieuw energetisch netwerk om de aarde (5G), naast het fijnmazige raster waar we al in gewikkeld zijn. En lanceert ontelbare satellieten de ruimte in, die daar voor een steeds grotere puinhoop zorgen. (Bijna) niemand die zich afvraagt waar dat allemaal toe leidt, want wat we niet kunnen zien of horen, telt immers niet.
Je kunt je met recht afvragen wie er nu simpel is.

Na ons de zondvloed

En ja, na ons inderdaad de zondvloed. Vroeg of laat krijgen we de rekening van ons ondoordachte handelen gepresenteerd en zullen we gedwongen worden om onze koers te wijzigen. Want één ding staat als een paal boven water: het fijne energetische niveau waarop al het leven functioneert, zal steeds meer verstoord raken. Daar heb je geen kristallen bol voor nodig. En op een zeker moment zal dit tot een crisis leiden … in welke vorm van dan ook.

Het enige wat ‘wij’, andersdenkenden, kunnen doen is bij onszelf blijven en trouw zijn aan de natuur. Een natuur, die al het goede in zich heeft en het leven op aarde al miljoenen jaren heeft gediend. En als deze groep maar groot genoeg wordt, dan zal die het (on)tij misschien een beetje kunnen keren.

Blijf je eigen wijsheid dus gebruiken in het leven, en heb maling aan al die mensen en organisaties die jou van deze wijsheid proberen af te leiden. Want ooit, in de toekomst, zal het iedereen weer duidelijk worden waar het leven werkelijk om draait.

Tot later, tot ooit!

 

Gezondheid

Van plastic soep naar plastic poep

Dat de oceanen vol zitten met de zogenaamde plastic soep, is inmiddels wel bekend. Maar dat de lucht, die wij inademen, ook vol zit met plastic deeltjes, is nog onbekend. Er is dan ook 1,7 miljoen euro vrijgemaakt om 15 nieuwe onderzoeken te starten naar de effecten van deze plastic nano-deeltjes die alle dagen om ons heen dwarrelen. En natuurlijk ook op ons eten belanden.

Overal zitten plastics in

Of het nu verpakkingen zijn, huishoudelijke attributen (vooral kook- en bakapparatuur), cosmetica en verzorgingsproducten, speelgoed, kleding, was- en schoonmaakmiddelen, dekens of kussens: overal zitten kunstvezels in die van plastics zijn gemaakt. En op het moment dat we die in beweging brengen, komen er deeltjes van die stoffen vrij.

De bekende weekmakers in het plastic van babyflesjes zijn intussen (gelukkig) verboden, en de schadelijke werking van parabenen en synthetische polymeren in zeep of crèmes hebben gezorgd voor de introductie van de zogenaamde 0%-producten voor de lichaamsverzorging. Maar dat er ook oneindig veel plastic deeltjes in de lucht zweven, daar hadden we tot nu toe nog niet over nagedacht. Dit onderzoek: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0269749117344445?via%3Dihub laat bijvoorbeeld zien dat er meer plastics op een mossel neerdalen op het aanrecht thuis dan dat er zich hebben opgehoopt in het mosselvlees zelf. En al die stofjes komen in ons lichaam terecht.

Wasmachine en huishouden

Hoeveel deeltjes stof er door het wasgoed worden losgelaten, is vooral te zien aan het filter in de droogtrommel. Dat raakt onmiddellijk vol. Maar het is tegelijkertijd ook nog maar het topje van de ijsberg. Want kleding en dekens verspreiden voortdurend stof en slijten zienderogen, een tefalpan beschadigt ondanks zijn anti-aanbaklaag, een plastic bakje laat (zeker in de magnetron) allerlei deeltjes los. Om nog maar niet te spreken van alle vezels die door het speelgoed en (synthetische) knuffels van een kind worden afgegeven.

Zo worden we de hele dag al aan kleine en onzichtbare deeltjes plastic blootgesteld, terwijl we ook nog ons best doen om alle natuurlijke bacteriën te bestrijden met synthetische schoonmaakmiddelen (de Dettol manie).

Plastic in de poep

Dat deze plastic deeltjes in ieder geval ook in onze poep terecht komen, is al bewezen. Dus vooruitlopend op de resultaten van de nieuwe onderzoeken, is het beste advies om weer te kiezen voor natuurlijke materialen. Want het lichaam weet redelijk om te gaan met organische stoffen, maar heeft veel moeite om chemisch en synthetische stoffen af te breken of af te voeren.

Probeer weer katoen, zijde of wol te kopen in plaats van synthetische stoffen. Gebruik gewoon houten of glazen keukenspullen en smeer je lichaam niet langer in met allerlei lichaamsvreemde stoffen (met niet in de laatste plaats het gebruik van lipsticks en nagellakken die zienderogen verdwijnen). En koop vooral niet teveel synthetische spullen voor kinderen waar ze hele dag aan sabbelen of mee rond sjouwen.

 

Gezondheid

Scharrelkinderen

De zorg om de gebrekkige weerbaarheid van de opgroeiende jeugd wordt steeds groter. Doordat ze in een over-beschermde omgeving worden grootgebracht, worden ze steeds minder lenig in lichaam en geest. Het is de hoogste tijd om kinderen weer ervaringen op te laten doen en rond te laten scharrelen.

Curling moeders: het pad voortdurend schoonvegen

Kinderen worden zodanig afgeschermd van het leven dat zowel hun lichamelijke flexibiliteit als hun geestelijke gezondheid er onder lijden. De ouders van deze kinderen zijn geobsedeerd door risico’s en proberen elk miniem obstakel voor hun voeten weg te halen.

Met de pampers in eigen rugzak wordt een peuter bij de kinderopvang afgeleverd, om zelf op de ‘commode’ te klimmen als hij een nieuwe luier nodig heeft (en aanwijst in welk vakje van de tas die zit). Elk lunchtrommeltje ligt vol met zorgvuldig afgewogen hapjes, en er is geen kledingstuk dat langer dan een dag gedragen wordt voordat het de was ingaat.

Hoe ‘standaard’ dit gedrag inmiddels is, wordt niet alleen in de Luizenmoeder getoond, maar ook in de vele reclames op TV waarin een kind zich zorgen maakt over een vlekje in zijn shirt of de hygiëne thuis. Met als meest ridicule filmpje het jongetje dat  -in een smetteloos witte omgeving- verheugd roept dat ‘mama hem gaat beschermen’ met vijf verschillende reinigingsblokjes in de WC.

Lichamelijk onhandig, niet alert

Omdat veel kinderen niet meer leren stoeien en knoeien, zijn ze lichamelijk onhandiger dan ooit. Ze hebben immers niet zelf leren kijken, en hebben vaak geen idee wat er op ze af komt. Een over-beschermd kind krijgt dan ook veel meer ongelukjes dan een kind dat geleerd heeft om op gewoon onderuit te gaan.

Door het gebruik van pampers en het afschaffen van het ‘potje’ wordt een kind veel te laat zindelijk en door elke bacterie of stof bij kinderen vandaan te houden, regent het allergieën. Minstens 10% van alle kinderen heeft last van een serieuze allergie of intolerantie, simpelweg omdat ze aan geen enkele stof meer worden blootgesteld. En meer dan 20% van de kinderen is chronisch ziek.

Wat we in al onze voorzichtigheid proberen te voorkomen, heeft dus een averechts effect. We kweken gewoon kinderen die letterlijk nergens meer tegen bestand zijn.

Intolerantie in de geest

De nooit aflatende bescherming van het kind en het weghouden van elk onprettig idee dat er is, maakt niet alleen dat kinderen veel later volwassen worden. Het maakt ze ook in geestelijk opzicht intolerant. Want deze kinderen blijken als jong volwassen overdreven kwetsbaar en vijandig tegenover anderen.

Dat punt maken Jonathan Haidt en advocaat Greg Lukianoff in hun recent verschenen boek The Coddling of the American Mind (2018). Deze jongeren kunnen niet meer inschatten wat de ander bedoelt of hoe die in elkaar steekt, en ze voelen zich meteen gekrenkt en gekwetst.

Dat dit een stimulans is voor de pestcultuur, polarisatie en extremisme (!) in de maatschappij, is niet moeilijk te raden. Want als jij geleerd hebt dat alles wat jij doet en denkt geweldig is, dan is die andere altijd fout.

Stoeien en knoeien

Laat kinderen dus gewoon rondscharrelen, lekker stoeien en knoeien. Laat ze alles ontdekken en breng ze in contact met zoveel mogelijk stoffen en mensen. Laat ze kennis maken met alle minder prettige dingen in het leven, en biedt ze de vrijheid om dingen op hun eigen manier te doen. Want alleen door ervaringen leren ze hoe het leven in elkaar zit, niet door overal voor gewaarschuwd te worden (en ‘demonen’ te creëren).

Alleen dan bouwen we aan een evenwichtige en weerbare generatie die flexibel is in lichaam en geest. En aan een tolerante samenleving zonder discriminatie, haat en nijd.

Van plastic soep naar plastic poep

 

 

 

 

 

Gezondheid

Passie

Deze week voor Pasen is het passietijd, met de herdenking van Christus’ lijdensweg en de uitvoering van ‘the Passion’. Collectief lijken we het Christendom vergeten te zijn, maar even collectief hangen we aan de buis om dit drama mee te maken. Is dat niet vreemd of bijzonder?

Plezier en Pijn

Passie is zowel het plezier als de pijn in de geest. Een bijzondere mengeling aan emoties die verbonden is met hartstocht, liefde en overgave. Met vuur en ijver, een grote inzet. In die zin is passie de ultieme emotie waar het hele levensdrama in besloten ligt. En hoe meer we dat missen in het dagelijkse leven, des te meer zoeken we de evenementen op die deze passie in zich hebben.

Of dat nu een belangrijke voetbalwedstrijd is, een prachtig concert of een aangrijpend toneelstuk: dat zijn de plekken waar we meegesleept kunnen worden naar de diepere lagen van onze gevoelens, van een opgetogen blijdschap tot aan de meest intense droefheid.

Voelen dat je leeft

Het verschil met een robot is dat de mens kan voelen dat hij leeft. En hoe meer we ons moeten houden aan wetten en regels, aan protocollen en gedragscodes, des te minder ruimte is er voor ons gevoel. De populaire Zweedse film ‘as it is in heaven’ heeft dit probleem in 2004 al aan de kaak gesteld en duidelijk laten zien hoe de samenleving volledig zielloos wordt als iedereen zich in zijn heilige huisje schuilhoudt. En pas als alle drama’s het licht mogen zien, gaat iedereen voelen dat hij leeft (met als toppunt Gabriella’s song ‘ik wil voelen dat ik leef’).

Hetzelfde gebeurt in de nieuwste uitvoering van A Star is born, waarin Bradley Cooper en Lady Gaga de sterren van de hemel spelen. Als je daar naar kijkt, dan voel je het leven in al je vezels.

Mocht je dus tijd over hebben in deze paastijd, kijk dan naar één van deze films.

In elke religie draait het om liefde

Elke religie kent zijn eigen uitwassen van fanatisme. Maar in essentie draait het altijd om ‘liefde’. Liefde voor het leven en voor de medemens. Daar is geen enkele uitzondering op. Maar in het verkondigen van die grondgedachte slaat menige passie om in machtswellust en intolerantie. Daar is de Islam allerminst uniek in, want we hoeven maar in de historie van het Christendom te duiken om dezelfde ontsporing te zien. Als we gaan missioneren, verliezen we de belangen van de ander vaak uit het oog. Zo is het altijd geweest, en zo zal het ook wel blijven.

Kapitalisme: religie zonder hart en ziel

De nieuwste religie in onze maatschappij is die van het kapitalisme: de rijkdom voor ons zelf. Het persoonlijke leven (geluk) moet alsmaar wijken voor de jacht op geld. Dat wat bedoeld was om het allemaal zo goed mogelijk te hebben, is nu een continue en mateloos streven geworden dat ontdaan is van elk zielsgenot en geen plek meer biedt voor de kleinmenselijke drama’s van alledag.

Onze passie is geld geworden, spullen en bezit. En alles wordt afgemeten aan ‘harde cijfers’. Het wordt dus de hoogste tijd om op te staan uit deze ‘dood van de geest’ en weer plaats te maken voor de zachte, emotionele kant van het leven. Dan kunnen we met recht zeggen Vrolijk Pasen!

Scharrelkinderen

 

 

Gezondheid

Democratie, sociocratie of autocratie

We hebben weer eens mogen stemmen, en dus is de discussie over ons politieke bestel weer aan de orde van de dag. Nu gaat het vooral over Thierry Baudet (FvD) die wordt weggezet als een narcist (zelfs racist) en als iemand die niet weet waar hij het over heeft. Zijn plastische taalgebruik en de retoriek van een aristocraat stoort iedereen die tegen hem is: alle partijen aan de linkerkant van onze politiek.

Baudet mag dan wel niet zo politiek correct zijn, hij is wel een echte democraat. En dat is toch wat we willen: democratie. Of toch niet?

Democratie: gelijkheidsideaal

Democratie is een bestuursvorm die uitgaat van het menselijke gelijkheidsideaal. Hierbij is iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten, op welk levensgebied dan ook. Met andere woorden: iedere stem is evenveel waard. En om dit principe in de praktijk te kunnen brengen geldt steeds dat ‘de meeste stemmen gelden’. Maar zoals de Franse Filosoof en grondlegger van het moderne liberalisme Alexis de Tocqueville (1805-1859) al waarschuwde: ‘hier dreigt de tirannie van de meerderheid’. Door het ten uitvoer brengen van de wens van de meerderheid, komt de minderheid in de verdrukking en kan die slachtoffer worden van de meerderheid.

Zo staan vrijheid en gelijkheid op gespannen voet met elkaar. Een te grote vrijheid gaat ten koste van de gelijkheid, en andersom. Want als ik van de vrijheid gebruik maak om een bepaalde plaats in te nemen, dan is die plek niet meer beschikbaar voor een ander. En als ik vind dat iedereen hetzelfde moet kunnen en hebben, dan ben ik niet meer vrij om mijn eigen doel na te streven.

Kiezen of delen

Waar het in het hele leven om gaat, is kiezen of delen. In de praktijk wordt dit gezegde vaak tevoorschijn gehaald als je een keuze moet maken tussen twee redelijk onaangename dingen, elk met een andere consequentie. Maar dan heb jijzelf nog altijd de vrijheid om te bepalen welke keuze je maakt.

In oorsprong was dit ‘kiezen of delen’ een Germaanse beslissingsvorm die omgekeerd werkte. Want als er twee partijen iets moesten verdelen (erfenis, landgoed, buit) dan mocht de ene partij het goed splitsen in twee delen, waarna de ander (!) het eerst zijn deel mocht kiezen. Daardoor werd niet alleen de keuzevrijheid eerlijk verdeeld, maar moest de verdelende partij zich ook inleven in de overwegingen van die kiezende partij. In principe kom je dan in de sociocratische sfeer terecht, waarin ieders belang zorgvuldig wordt afgewogen om tot de beste keuze te komen.

Sociocratie: meer gelijkwaardig

Sociocratie is een bestuursvorm die uitgaat van gelijkwaardigheid van individuen. Die gelijkwaardigheid komt niet tot uiting in het “one man one vote” van de democratie, maar in het principe dat een besluit alleen genomen kan worden wanneer alle aanwezigen geen overwegend beargumenteerd bezwaar hebben tegen het nemen van dat besluit. Dit principe wordt het  consentbeginsel genoemd, waarbij er net zo lang ‘onderhandeld’ wordt tot iedereen zich kan vinden in het betreffende voorstel.

Dit is een uitstekend principe, waar ons poldermodel in de top ook enigszins op gebaseerd is. Maar hoe breng je dat in de praktijk met 17 miljoen Nederlanders? Hoe laat je iedereen op hetzelfde niveau meepraten? Want dat kan alleen als je allemaal dezelfde informatie hebt, er allemaal evenveel tijd in steekt en alle argumenten grondig met elkaar onder de loep neemt. En dat is een karwei dat op nationaal niveau geen enkele kans van slagen heeft.

Autocratie: alleenheerschappij

Ligt de oplossing dan in een autocratie, een maatschappij waar één enkele persoon of een heel kleine groep het voor het zeggen heeft?

Veel mensen hebben al lang genoeg van al die politieke discussies, en menigeen zit wel eens te verlangen naar een daadkrachtiger beslissing op regeringsniveau. Gewoon knopen doorhakken, niet meer en niet minder. Weg met de overheersing van elk partijbelang (preken voor eigen parochie) en weg met het eindeloos terugkeren op eigen schreden omdat er wat kiezers weg dreigen te lopen.

Daar zit eigenlijk wel wat in. Want elke dag opnieuw laten wij de grote beslissingen over aan mensen die het net even beter weten dan wij zelf: bij de dokter, bij onze werkgever, bij de bank en ga zo maar door.
Wat is er dan -bijvoorbeeld- mis met het ‘zakenkabinet’ van Baudet waarin de meest ervaren experts zitten op elk regeringsgebied (defensie, economie, klimaat, gezondheidszorg en zo meer)? Een kabinet dat ontdaan is van allerlei partijpolitieke- en private belangen en waarin iedereen elkaar de vliegen probeert af te vangen.

Niets, lijkt mij. Want Nederland als geheel is gewoon een grote BV. Of een groot gezin, waarin je ook niet elke dag opnieuw iedereen tevreden kunt stellen. En dan komen we eigenlijk uit bij de aristocratie: het leggen van de macht bij diegene, die ‘bewezen’ heeft dat hij er mee om kan gaan.

Passie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezondheid

Homeopathie 3 (slot)

De praktijk

Van homeopathie wordt gezegd ‘baat het niet, dan schaadt het niet’. En dat is in principe waar. Want als de energie van het middel niet past bij jou, dan gaat de werking aan jou voorbij. Je kunt dat vergelijken met het mechanisme van een radio: als de tuner (jouw lichaam) niet exact is afgestemd op de benodigde frequentie van de zender (het middel), dan hoor je niets.

Acute klachten: EHBO middel voor zelfmedicatie

Een acute (eenmalige, kortstondige) klacht kun je in het algemeen wel zelf behandelen. Dan gaat het om een enkele verstoring, meestal als gevolg van een ‘onoplettendheid’. Je verrekt je spieren, breekt een been, scheurt een pees, brandt je aan een vuur, trapt in een splinter, wordt gestoken door een bij, krijgt keelpijn of vat de griep. Dat soort dingen. Je hebt met je bootje even een rare beweging gemaakt waardoor het bootje wat zwabbert, maar dat kun je makkelijk(er) herstellen met een bijpassend homeopathisch middel, het zogenaamde EHBO-middel.

Dit is een middel in een lage potentie (maximaal D30 of C30) dat specifiek werkt op het aangedane weefsel (spieren, botten, pezen, zenuwen) of het aangedane orgaan (maag, darmen, keel, longen, blaas).

Trauma’s: hevige storm

Bij een hevige storm kan jouw bootje aardig stuiteren en makkelijk de verkeerde kant op drijven. Dat zijn de zogenaamde trauma’s, ingrijpende gebeurtenissen die je behoorlijk van slag kunnen brengen: een operatie, het verlies van een geliefde, een zwaar ongeluk, een beroving, een ontslag en dergelijke. Als je daar maar moeilijk overheen komt, dan heb je een midden potentie nodig van een passend homeopathisch middel om de effecten van dit trauma te neutraliseren (minimaal C200).

Dit homeopathisch middel kun je zelf meestal niet vinden, omdat je je diepste emoties niet altijd zelf kunt duiden en bovendien onvoldoende kennis hebt van alle middelen die er zijn.

Moe van het reizen: blijvende klachten

Als je moe bent van het reizen over de levenszee en blijvende klachten ervaart in lichaam en/of geest, dan wordt het echt tijd om een homeopaat te raadplegen. Want dan moet er een constitutioneel middel komen dat alle tegenkrachten in zich heeft die jouw levensreis verstoord hebben (en onbehandeld zijn gebleven). Dan moet er worden uitgevogeld waar je staat, en wat er allemaal aan mankeert.

Het homeopathisch consult: jouw logboek doornemen

Om er achter te komen wat er allemaal aan de hand is, is een gesprek nodig van (minstens) anderhalf tot twee uur om jouw logboek van het leven door te nemen. En tot de essentie van jouw klachten door te kunnen dringen. Dat is allerminst een eenvoudige opgave, want de homeopaat is min of meer afhankelijk van jouw openheid en bereidheid om ook werkelijk inzage te geven in jouw problemen. Het is het maatwerk ten top, op basis van de exacte woorden die jij kiest. Hoe spontaner en ondoordachter deze woorden zijn, des te waardevoller zij zijn voor de homeopaat.

Maak je dus geen zorgen of je wel het goede antwoord geeft op een vraag. Want hoe onlogischer het verhaal voor jezelf klinkt, des te beter het is voor de homeopaat.

Het middel werkt (niet)

Als een homeopathisch middel dus niet werkt, dan is het middel niet passend. Haalt het maar een deel van de problemen weg, dan is het in ieder geval één van de EHBO- of trauma-middelen die je eerder had kunnen nemen. Maar als alle klachten wegebben, is het middel ‘jouw middel’!

Wie nog even zin heeft in een korte samenvatting: zie deze link uit de UK waar zich ook één van de grootste homeopathische apotheken van West Europa bevindt: https://www.facebook.com/watch/?v=1250136911720354

Democratie, sociocratie of autocratie

 

 

Gezondheid

Homeopathie 2

Duizenden middelen, van de hele aarde en daarbuiten

De homeopathische middelen zijn gerangschikt naar hun oorsprong, het zogenaamde ‘rijkdom’. De meest bekende hiervan zijn de planten (complete flora inclusief schimmels), dieren (hele fauna, van eencellige tot aan de grootste soort), mineralen (alle elementen en hun onderlinge verbindingen, dus inclusief de gassen), nosoden (afkomstig van ziek weefsel of uitscheidingen) en imponderables (allerlei niet tastbare stoffen zoals licht, kleuren, geluid, stralingen, zwaartekracht en dergelijke).

Daarnaast zijn er nog wat kleinere categorieën van menselijk materiaal (zoals de placenta), medicijnen en vaccinaties (voor de ontstoring van de bijwerkingen), watersoorten, bacteriën en virussen, en enkele andere specifieke stoffen. Dit betekent dat het aantal in te zetten middelen nagenoeg ontelbaar is.

De energie van elk middel is kenmerkend

Elk middel kent zo zijn eigen specifieke ‘energie’. Dat is logisch, want een plantje dat in de ruimte staat maar tegelijkertijd plaats gebonden is kent een heel andere energie dan een dier dat volop beweegt of een mineraal dat vastzit in een bepaalde structuur. In het homeopathische gesprek zal duidelijk worden in welk rijkdom het juiste middel voor een patiënt gezocht moet worden. Want de patiënt zal -bij het vertellen van zijn essentiële gevoelens- de taal van dit rijkdom gaan spreken.

Heel kort samengevat komt het hier op neer:

Het plantenrijk
Het plantenrijk kenmerkt zich door zijn grote gevoeligheid voor weer en wind (letterlijk en figuurlijk). De patiënt, die hier een middel uit nodig heeft, raakt van slag als er iets om hem heen gebeurt, of als er ‘situaties’ veranderen. ‘Dat’ raakt hem of brengt hem uit het evenwicht, ‘dat’ heeft hem gebroken of gekwetst, ‘dat’ doet hem trillen, groeien of bloeien.

Het dierenrijk
Het dierenrijk kenmerkt zich door competitiedrang, een energie en beweging die inherent is aan dieren. De patiënt in kwestie is dan heel expressief, gebruikt termen over mooi en lelijk en is bezig met een onderlinge vergelijking tussen hem en andere mensen. Hij geeft aan dat ‘die ander’ maakt dat hij zich niet meer kan gedragen of bewegen zoals hij wil.

Het mineralenrijk
In het mineralenrijk draait alles om de eigen persoon die niet als compleet ervaren wordt (de eigen structuur hapert). De patiënt met deze karakteristieken geeft aan dat ‘hijzelf’ niet goed genoeg is, geen relaties weet aan te gaan, incompetent is in zijn werk of faalt in zijn bijdrage aan het grotere geheel.

Een praktijkvoorbeeld ter illustratie

Planten
Er komt iemand bij een homeopaat met een depressie, veel hoofdpijn en last van de ingewanden. Hij heeft deze klachten al jarenlang, maar ze worden van tijd tot tijd zo belastend dat hij zijn huis niet meer uitkomt. In het homeopathische gesprek komt naar voren dat ‘alles anders werd’ nadat hij moest verhuizen voor een nieuwe baan. Hij zegt onder meer: ‘In mijn nieuwe omgeving kan ik niet aarden’, ‘de sfeer op het werk is benauwend’, ‘ik word al nerveus als ik daar binnen kom’ en ‘ik ben gebroken als thuiskom’. Ook springt hij in het gesprek van de hak op de tak, en wordt hij afgeleid door alles wat de homeopaat doet of zegt. Dit is duidelijk een patiënt waarvoor het middel moet worden gezocht in het plantenrijk.

Dieren
Als diezelfde patiënt er blijk van geeft dat hij last heeft van een bepaalde collega die hem de vliegen probeert af te vangen, dat alles draait om concurrentie en haantjesgedrag, dat hij zoveel waarde hecht aan een teamgeest maar dat er geen enkele vorm van samenwerking mogelijk is: dan moet het middel gezocht worden in het dierenrijk. Daarbij zal de patiënt sterk gefocust zijn op de homeopaat (met dwingende en open blik), met veel emoties en gebaren in zijn betoog.

Mineralen
En als diezelfde patiënt steeds aangeeft dat hij niet past in de nieuwe organisatie, dat hij vastloopt in de onderlinge relaties, dat hij niet voldoende capaciteiten heeft om zich aan te passen of gewoon tekort schiet in ervaring: dan moet het middel gezocht worden in het mineralenrijk. In dat geval zal de patiënt behoorlijk onbeweeglijk op de stoel zitten, op gestructureerde en analytische wijze antwoorden en controle proberen te houden over zijn emoties/gevoelens.

En dan? Dan zal de homeopaat nog op zoek moeten gaan naar de subcategorie in het betreffende rijkdom (iets wat nog om veel meer details vraagt). Want een mos is iets heel anders dan een bloem of een boom, een vlinder heel wat anders dan een pinguïn of een leeuw, en een edelgas weer heel iets anders dan fosfor, arsenicum of plutonium.

De homeopathische praktijk

 

 

 

Gezondheid

Homeopathie 1

Dezelfde kracht toedienen als die je uit het lood heeft geslagen

Iedereen kent het principe wel: je duwt iets opzij met een bepaalde kracht, waardoor het verschuift. En om dat ding weer terug te krijgen op de oude plek, duw je het met eenzelfde kracht weer in de richting waar het vandaan kwam. Dat is het principe van de homeopathie: exact dezelfde kracht toedienen als die van de verstoring waardoor alles weer bij het oude is.

Alleen kracht, geen stof

Homeopathische middelen bestaan alleen uit de kracht van een stof, de ‘energie’ die de stof als het ware bij elkaar houdt (zoals ook onze geest het lichaam bij elkaar houdt, iets wat voorbij is als we overlijden en de geest ons lichaam verlaat).

De Duitse arts Samuel Hahnemann (geboren in 1755) heeft dit principe gedurende zijn leven ontdekt en ontwikkelt. Hij kwam er achter dat de stof/de energie die ons ziek maakt ons ook weer kan genezen (het zogenaamde similium/het gelijke) en dat een minimale dosis (zelfs zonder de moleculen) voldoende is. Door een beetje van een stof eindeloos te verdunnen en het middel voor elke nieuwe verdunning flink te schudden (potentiëren) ontdekte hij ook dat het zo ontstane middel alleen maar aan kracht won.

Wie hier meer over wil weten, verwijs ik graag naar zijn ‘Organon der Geneeskunde’, ‘De Materia Medica Pura’ en de vele andere boeken die hij hierover heeft geschreven.

Alle stoffen uit het universum: de Materia Medica

Homeopathische middelen worden er gemaakt van elke stof die onze aarde/het universum kent. Van alle mineralen en zouten, planten en bomen, bacteriën en virussen, dieren en chemische stoffen kan een homeopathisch middel worden gemaakt. En al die middelen worden uitgebreid getest. Alle symptomen, die daarbij tevoorschijn komen, krijgen een plaats in een uitgebreid ‘Repertorium’, terwijl de middelen als geheel tot in detail worden beschreven in de zogenaamde Materia Medica.

Zo worden er nog steeds nieuwe stoffen getest en beschreven, van Amerika tot aan Japan, van India tot aan Brazilië.

10 dezelfde kwalen, allemaal een ander middel

In tegenstelling tot onze eigentijdse geneeskunde, krijgen mensen met eenzelfde kwaal in de homeopathie niet hetzelfde middel. Want de ene persoon is de andere niet. Een homeopathisch middel wordt namelijk gekozen op basis van alle klachten die iemand heeft (of ooit heeft gehad) en de manier waarop hij dingen heeft beleefd en verwerkt (dus op basis van alles wat hem is overkomen).

Niet iedereen verwerkt een gebeurtenis op dezelfde manier. Waar de één flauw valt bij het zien van een ongeluk, komt de ander juist in actie. En ‘pijn’ is voor iedereen anders. De één heeft een stekende pijn, de ander een bonkende, hamerende, prikkende, doffe of zeurende pijn. Zo hebben ook alle andere gebeurtenissen op iedereen een ander effect. Sommigen voelen zich daardoor lamgeslagen, terwijl de ander opstandig of boos is. Weer anderen worden hyperactief en rusteloos, of juist gesloten en depressief.

Deze verschillen in het verwerken van datgene wat er op ieders levensreis gebeurt, maakt dat de homeopathie een puur individuele aanpak vereist.

Pijn, sensaties en dromen: het complete plaatje

In een uitgebreid gesprek met de patiënt wordt dit hele individuele plaatje ingekleurd. Dan krijgt de homeopaat zicht op hoe hij reageert, wat hij voelt, waar hij onder lijdt en wat er in zijn dromen gebeurt. Dan wordt duidelijk welke ‘life events’ hem zodanig hebben verstoord dat hij de koers in zijn leven kwijt is en blijvende klachten heeft ontwikkeld (in lichaam en geest).

Dit leidt -idealiter- tot het zogenaamde constitutionele middel, het (enige) middel dat exact aansluit op datgene wat de patiënt beweegt. Dit middel zal dan alle klachten wegnemen, ongeacht welke dat precies zijn.

NB; de foto van Samuel Hahnemann  is afkomstig van Youtube.com/Homeopathy, the science of conviction

Duizenden middelen, van alles op de aarde en daarbuiten

Powered by themekiller.com