Gezondheid

Beten en steken: een prikactie van insecten

Nu de zomer is aangebroken en we naar buiten willen gaan, neemt de angst weer toe voor beten en steken van wespen, muggen en teken. Laatst kwam ik iemand tegen uit Singapore die compleet hysterisch werd van één rondvliegende mug. Want muggen blijken daar vaak de oorzaak te zijn van de gevreesde Japanse Encefalitis (infectieziekte van het centrale zenuwstelsel). Ze was even vergeten dat ze naar de vrije natuur was gereisd en zich niet meer bevond in het land van de woontorens en airconditioning waar geen mug naar binnen komt.

Bang voor de wilde dieren

Zo zijn we niet meer bang voor de grote- maar voor de kleine wilde dieren. De muggenradar bestaat al enige tijd om ons te waarschuwen voor de overlast van muggen en op 8 mei jongstleden is de Global Mosquito Alert gelanceerd, een online platform waarop wordt bijgehouden welke muggensoorten waar precies overlast veroorzaken. Nog even en dezelfde hysterie wordt losgelaten op teken. Insecten lijken nu het grote wild te zijn voor de mensheid.

Uitroeiing

Men denkt alle ziekten die door muggen en teken worden overgebracht te kunnen uitroeien door de insecten zelf uit te roeien. Dit is niet alleen een belachelijk idee omdat insecten zich in onmetelijke hoeveelheden over de hele aardbol bewegen en zich razendsnel vermenigvuldigen maar ook omdat ze broodnodig zijn in ons ecologisch systeem.

Dit uitroeien willen ze onder andere bereiken door aan het DNA van de mug te gaan knoeien (onmogelijk karwei natuurlijk) en op grote schaal bestrijdingsmiddelen in te zetten, zoals de DDT er –volgens de deskundigen- na de tweede wereldoorlog voor heeft gezorgd dat de Malaria uit Nederland verdween. Maar is dit werkelijk de reden of waren wij toen gewoon klaar met het thema dat bij Malaria hoort?

De thematiek van deze infectieziekten (met koorts)

Zoals met alle aandoeningen het geval is, worden maar enkele mensen ziek van een muggensteek of tekenbeet, ook al is iedereen uit een bepaalde groep ‘gebeten’. Dus moet de oorzaak van de kwaal niet bij de mug of teek worden gezocht maar bij de mens in kwestie: zijn vatbaarheid, oftewel zijn ‘staat van zijn’.

Volgens Christiane Beerlandt hebben alle koortsachtige infectiezieken te maken met een leven in een te strak juk waardoor de zelfontwikkeling in de kiem gesmoord wordt. Bij mensen in oude culturen gaat het dan om een diepe behoefte nog in oude cultuur te blijven, gericht op de aantrekkingskracht en het genot op een dierlijk-instinctief niveau. Deze mensen zijn zich nog niet bewust van de eigen talenten en weten niet wat te doen met de individuele menselijke mogelijkheden.

Enkele voorbeelden:

Malaria
Vastzitten in een beknellende situatie, je slachtoffer voelen van die situatie. Niet begrijpen dat je zelf de omstandigheden kunt veranderen. Afrekenen met de negatieve verwachting dat ‘het lot alles bepaalt’. Je eigen leven leren scheppen.

Ebola
Thema van de macht en machteloosheid: zich niet meer kunnen/mogen handhaven binnen bepaalde structuren . IJzeren gestrengheid van denken, hebzuchtig denken, eng-denkende disciplines. Het virus wil de mens ‘het grote menselijke denken’ duidelijk maken en een herwaardering van het fysieke lichaam. Daarbij moeten alle mens-inkrimpende structuren (buiten zichzelf) worden neergehaald en plaats maken voor nieuwe wetten.

Gele koorts
Een stilstand, een weigering om ‘hogerop te komen’. Innerlijk verzet, opstandigheid en koppigheid, zich alleen willen bezighouden met de primitieve levensbehoeften en andere mogelijkheden als mens niet willen benutten (als ik mijn banaan uit die boom maar krijg, dan vind ik het wel goed).

Lassa koorts
Het oude handvat in het leven lijkt gebroken zodat je (wanhopig) op zoek moet naar de kracht en zekerheid in jezelf. Noodzaak om je leven en je gezondheid in eigen hand te nemen.

Lyme
Vastzitten in je eigen denken, blijven steken in een instinctief (dierlijk) stadium van leven en twijfelen aan je talenten en mogelijkheden om jezelf  te ontwikkelen. De stap voorwaarts (naar buiten toe) niet durven maken.

Lyme: waarschuwing voor de westerse mens

Als je –als westerling- vatbaar bent voor bovenstaande ziekten, wil dat zeggen dat het bijbehorende thema nog relevant is voor je. Dan is het vaak niet de oude (tropische) maar de nieuwe cultuur die je weerhoudt om je eigen weg te gaan: de macht, plichten, lasten, regels en opofferingen van ons eigen systeem die niet bepaald levend en natuurlijk meer zijn.  Dan gaat het erom dat je jezelf wijs maakt dat je pas goed bent als je beantwoordt aan die stijl of norm.

Nu de oude ‘tropische’ ziekten verdwenen zijn uit ons land, kan de ziekte van Lyme gezien worden als nieuwe waarschuwing voor ons. Want wij zitten wel degelijk met een nieuw juk op onze schouders: het perfect moeten zijn, het bijbehorende gebrek aan zelfvertrouwen en de onvoldoende waardering voor de eigen talenten.

Flower Power: lang leve de natuur

Teken zijn er altijd geweest (en die virussen ook) maar tot ver in de vorige eeuw had geen mens daar last van. Niet omdat ze toen geen virus konden verspreiden maar omdat iedereen nog in staat was om datgene te doen wat bij hem hoorde.

Na de oorlog ontstond de Flower Power, de stroming die een nieuwe fase inluidde van persoonlijke vrijheid en ontwikkeling van de mens. Het motto was ‘lang leve de natuur’ en alles moest kunnen. Maar van de ziekte van Lyme was geen sprake, ook al lag iedereen met zijn blote billen in het gras. En wonderbaarlijk genoeg was ook het Malaria tijdperk ineens ten einde (in 1970 is Nederland Malaria-vrij verklaard).

Een basisinkomen voor elke volwassene: gelukkig(er)

Gerelateerde berichten

Geen reacties

Reageer op dit bericht

Powered by themekiller.com